عشقی که مرد

عشقی که مرد...

کاشکی میشد دوباره باز همو پیدا بکنیم

سفره ی عشق مونو باهم دیگه وا بکنیم

کاش تو این شهر غریب صدای آشنا بیاد

دل من هواتو کرده فقطم تو رو میخواد

…

زندگی با عشق تو رنگ دیگه داشت برام

رفتی و بدون تو تلخ شده روز و شبام

دل من با هیچکسی نمی تونست خو بگیره

شب و روز منتظر و چشم براهت مونده نگام

کسی مثل تو نشد کسی مثل تو نبود

همش از خدا می خوام که بیایی زود زود

عشقی که مرد...

یادم باشه با هیچکس از احساسم حرف نزنم

یادم باشه من تنهام

یادم باشه که آدمها به عشق میخندن

یادم باشه که به دنیا نیومدم تا به ارزو هام برسم

عشقی که مرد...

عشقی که مرد...

و رسالت من این خواهد بود

 
تا دو استکان چای داغ را
از میان دویست جنگ خونین
به سلامت بگذرانم
تا در شبی بارانی

آن ها را
با خدای خویش
چشم در چشم هم نوش کنیم...

عشقی که مرد...